ข้างหน้า ข้างหลัง

posted on 24 Sep 2010 19:43 by pimmykiko

 

ที่ 2 ที่ที่อยู่ใกล้ๆกัน เหมือนอันนึงเป็นที่ยืนของข้า

อีกที่เป็นของท่าน ............แต่ ที่ขั้นกลางระหว่างที่ยืนอยู่นั้น

.

.

.

.

เป็นหุบเขา

เป็นหุบเขาที่มองไม่เห็นพื้นพสุธาข้างใต้

ข้ามองเห็นท่าน ท่านเองก็มองเห็นข้า

ข้างหลังท่านคือครอบครัว  คือคนที่อยู่กับท่านในเวลานี้

ข้างหลังข้าคือครอบครัว คือคนที่อยู่กับข้าในเวลานี้

 

เข้าใจมั้ย ว่าตอนนี้มันห่างกัน

มีอุปสรรคกั้นกลาง 

 

จะเอายังไง 

.

.

.

จะโดดข้าม 

หรือ

รอวันเวลา   รอให้มันหมดไปรอให้อะไรบางอย่างมันกัดกินให้ระยะทางมันไกลกว่าเดิม

จนต้องถอยหลังร่นออกมา จนไม่มีวันมองเห็นกันอีก

.

พร้อมมั้ย ที่จะก้าวข้ามปัญหา

.

.

ข้าจ้องตา ท่านกลับถอยหลัง โบกมือลา

 

ณ เวลานี้ข้ารู้ว่าท่านไม่ได้ถอยหลังแต่ความรู้สึกในเวลาอันใกล้

มันบอก ว่าท่านต้องไป

.

.

.

ดอกไม้งามกับแมลงโง่

posted on 26 Aug 2010 18:55 by pimmykiko

รู้จักต้นกาบหอยแครงมั้ย?

.

.

ดอกไม้ที่แบ่งบานแลดูสวยงาม

ดอกสีขาวบริสุทธิ์ แชมสีชมพู มองดูแล้วช่างเป็นดอกไม้ที่สดใส

หยดน้ำเกาะอยู่ปลายกลีบ เพิ่มความสดชื่นให้แก่บรรยากาศ

เหล่าบรรดาหมู่ผึ้งล้วนอยากมาดอมดม

..

..

.

.

หากดอกไม้หุบลงล่ะ?

หากหมดฤดู ที่ดอกไม้ไม่ต้องการแมลงเหล่านี้ล่ะ?

พวกเราจะกลายเป็นสิ่งไร้ค่าของเธอดอกไม้

ดอกที่ชูช่อ เงยดอกรับแสงแดดมองดูแล้วเธอช่างสวยยิ่งนัก

แม้จะเป็นเวลาที่น้อยนิดที่ฉันได้มองเธอ

ฉันมีความสุข น้ำหวานของเธอ มันชื่นใจ

มันหล่อเลี้ยงฉัน ทั้งกายและใจ

.

.

.

.

หน้าโง่! ! ! !

จริงสินะ หากข้ามีเพียงแค่ใบสีเขียวและหนามแหลมๆ

จะมีใครมีสนใจข้า

จริงสิน่ะ พวกแมลงโง่เง่าที่หลงมาดอมดมความสวยงามชั่วครั้งชั่วคราว

รู้มั้ยเมื่อหมดเวลาที่ข้าหมดน้ำหวาน

เมื่อท่านกลับมาอีกครั้งท่านพบกับอะไร

 

. . . . . . . . . ค ว า ม ต า ย. . . . . .ไง

หากท่านกลับมาเพื่อมาดื่มด่ำกับความสุขใจโง่เง่านี้อีกครั้ง

ใบที่มีหนามแหลมคมของข้าจะหุบและกักขังท่าน

ให้อยู่ที่นี้ ตลอดไป

และดูดเอาของเหลวในตัวท่านไปจนหมดสิ้น

 

ยังดีนะ......ท่านเองก็ยินดีที่จะอยู่ไม่ใช่หรือ?

แค่ไม่น้ำหวาน

ไม่มีรูปร่างที่สวยงาม

แค่ นิจนิรันดร์

.

.

.

 

edit @ 26 Aug 2010 19:45:51 by pimmykiko

หัวใจโบกปีกลา

posted on 12 Mar 2010 22:19 by pimmykiko

เมื่อถึงเวลาคับขัน

ใจใครก็ใจมัน โบกมือลา

ใจของท่านที่ตะเกียกตะกายก้าวหนีไป

ข้าเองก็พยายามยื้อไว้จนสุดแขน

อย่าไป อย่าไป อย่าไป!!

ไม่ว่าท่านจะได้ยินหรือไม่

ข้าอยากให้ท่านรู้เสียว่า

....ตอนนี้ข้าขาดท่านไม่ได้....

ps2.ลงรูปไม่เป็น

edit @ 26 Aug 2010 18:54:30 by pimmykiko

สโนว์กะแอปเปิ้ล

posted on 02 Mar 2010 10:51 by pimmykiko

 

มันไม่มีอะไรเลย แอปเปิ้ลลูกนี้

มีดีก็แค่สกปรก

มีพิษ

หนอนตัวสีทองไชไปมา

ได้ลุ้นดีว่ากัดคำไหนจะเจอมัน

แต่ผู้คนก็ยินดี

ที่จะหยิบยื่นความตายเข้าปากโดยไม่กลัวเกรง

เพราะความงามภายนอกเป็นสิ่งเชิญชวน

หากกัดเข้าไปบางคนอาจคายทิ้งเพราะรังเกียจ

แต่หลายคนไม่คายมันทิ้ง เพราะหลงใหลในรูปร่าง ความหอมหวาน

ทนกลืนกินต่อไป กินต่อไปจนหมดสิ้น

แม้จะรู้สึกพะอืดพะอม

ก็หยุดไม่ได้

 

ตอบออกมาง่ายๆ ความหลงไง ที่ทำให้ท่านตาบอดลิ้นรับรสไม่ถูก

กินมันเข้าไปเถอะ.............

 

 

 

edit @ 24 Aug 2010 18:57:18 by pimmykiko

เจ้าชายกับแอปเปิ้ล

posted on 28 Feb 2010 22:39 by pimmykiko

 

เอาล่ะ ........ วันนี้ข้าจะปิดตาท่าน

แล้วป้อนอาหารให้ท่าน

ท่านจะรับรู้ถูกมั้ยว่ากินอะไรเข้าไป

ท่านจะเห็นมั้ย ว่ามันโสมม หนอนไช

เมื่อถูกอะไรครอบงำ ท่านย่อมมองไม่เห็นถึงสิ่งที่รับรู้

   .............กินเข้าไปเถอะ

   ไม่ตาย

   ท่านโง่เอง

   อย่าโทษข้า

   โทษตัวเองเถิด

        

    .....โทษตัวเองที่หลงความงามของข้าเถิด

 

 

edit @ 28 Feb 2010 23:06:12 by pimmykiko